حضرت ابى جعفر عليه السّلام راوى مىگويد : محضر مبارك امام عليه السّلام عرض كردم : براى چه خداوند عزّ و جل شراب و مردار و خون و گوشت خوك را حرام فرموده است ؟ حضرت فرمودند : خداوند تبارك و تعالى اين اشياء را بر بندگان حرام نكرد و غير آنها را حلال قرار نداد تا ايشان را به آنچه حلال كرده راغب و از آنچه حرام فرموده بىميل نموده باشد بلكه پس از آفرينش مخلوقات آنچه كه ابدان ايشان به آن قائم است و در راستاى مصلحت و خير آنها هست را به آنها تعليم فرمود و پس از آن تفهيمشان نمود كه اين سنخ از اشياء بر ايشان مباح و حلال است و نيز آنچه به ضرر ابدانشان هست را به آنها هشدار داد و اعلام فرمود كه اين قبيل از اشياء بر آنها حرام است سپس فرمود : كسى كه از شما در وقتى از اوقات مضطرّ شد و بدنش قائم و پا بر جا نشد مگر به يكى از اين محرّمات البته در چنين وضعى مىتواند به مقدارى كه حاجتش بر طرف شده و مشكلش حلّ شود از آن استفاده كند نه بيش از اين مقدار . پس از آن فرمود : امّا مردار : احدى حق ندارد از آن تناول كند مگر آنكه بدنش مبتلا به ضعف مفرط بوده يا قوّت از او رفته و بدون استفاده از آن نسلش منقطع مىگردد و اساسا خورنده مردار مبتلا به مرگ ناگهانى مىگردد . و امّا خون : خوردن آن در خورنده آن زرد ايجاد كرده و او را مبتلا به مرض عطش و قساوت قلب و كم مهرى نموده به طورى كه به خويشاوندان و يارانش هيچ ايمان و اعتقادى ندارد . و امّا گوشت خوك : خداوند تبارك و تعالى طائفه اى را در صورتهاى مختلف نظير صورت خوك و بوزينه و خرس مسخ فرمود و سپس نهى كرد از خوردن گوشت حيوانات مماثل و هم شكل ايشان تا بدين وسيله از استفاده شدن ممسوخات جلوگيرى به عمل آمده و از طرفى به عقوبت و بلايى كه آنها به آن مبتلا شده‌اند استخفافى واقع نگردد . و امّا خمر و شراب : خداوند متعال آن را حرام فرمود زيرا هم مستى ايجاد مىكند و هم فاسد است سپس فرمود : خورنده شراب به منزله كسانى است كه بت مىپرستند و شرب خمر در شارب ارتعاش و لرزه ايجاد كرده و مروّت و جوانمردى را از او زائل نموده و باعث مىشود كه وى بر انجام محارم الهى از قبيل ريختن خونها و مرتكب شدن زنا جرات پيدا نمايد حتى كار بجايى مىرسد كه از آدم مست بعيد نيست كه با محارم خود در حال زوال عقل جمع شود بارى شراب در شارب هر شر و بدى را ايجاد مىكند .